تعدادی از جرثقیل های کمپانی بن لادن باید خاک بخورند. اما این به معنای برپا ماندن جرثقیلها بر آسمان پادشاهی نخواهد بود. کمپانی های چینی آماده می شوند تا پایه های زیر بنایی جدیدی را در عربستان بسازند. واشینگتن، اگر توجه کند، باید حرکت آرام متحد قدیمی اش را یا بطرف درهم ریختگی اجتماعی  یا ورود به قطب چینی ها ببیند. راه دیگری وجود ندارد

توضیح: جنگهای خونین و تلاطمات سنگین اجتماعی در کشورهای مختلف خاورمیانه نشانه های تحولاتی عمیق در ساختارهای سیاسی و ایدئولوژیک منطقه را به نمایش می گذارند. تحولاتی که چه بسا قساوتهای تاکنونی در مقابل آنها بازیچه ای بیش به نظر نرسند. نه تنها کشورهای ضعیف تر منطقه اکنون در معرض تندباد های این تغییرات در شرف نابودی قرار گرفته اند، بلکه و اساسا این قدرتهای بزرگ منطقه اند که به گونه ای سرسام آور به سمت انفجارهای عظیم اجتماعی حرکت می کنند. از ترکیه تا ایران و عربستان و مصر. تغییر عمیق ژئوپلیتیک منطقه کمترین نتیجۀ این تحولات خواهد بود.

گزارش حاضر از نشریۀ آلترنت گوشه ای از آینده ای را نشان می دهد که در انتظار عربستان است. عربستانی که اگر بخواهد با روند تحولات هماهنگ شود، به زعم نویسنده دیگر کشوری پادشاهی نخواهد بود و در پایان این تحولات یا به سمت فروپاشی خواهد رفت و یا با انتخاب چین به عنوان تکیه گاه استراتژیک خویش مکان خویش در ژئوپلیتیک جهانی و منطقه ای را برای دوره ای طولانی مدت تغییر خواهد داد.

مسأله برای کمونیسم در خاورمیانه شناخت شکافهائی اند که سر باز می کنند و به همان اندازه که حیات اجتماعی را به مخاطره می اندازند، به همان اندازه نیز امکان عمل کمونیستی را گسترش می دهند. گسترش و فراگیری تحولات در کشورهای منطقه و تشابه مؤلفه های پایه ای این تحولات و در هم تنیدگی شان نشان می دهد که مبارزه برای تحقق یک خاورمیانه سوسیالیستی بسیار واقع بینانه تر از چسبیدن به باورهای کهنه ای است که هر کدام به نوعی سعادت ملتی منفرد در منطقه ای طوفانی را نوید می دهند.

ترجمه مطلب حاضر به معنای تأئید کل مواضع تحلیلی نویسنده نیست.

تحریریه امید

***************************************

ویجای پراشاد / آلترنت

4 مه 2016

عربستان سعودی به دردسر جدی افتاده است. گروه بن لادن، بزرگترین کمپانی ساختمانی پادشاهی عربستان، 50 هزار کارگر خارجی را بیکار کرده است. برای آنها ویزای خروج صادر کرده اند، که آنها تا کنون از رفتن سر باز زده اند.  این کارگران بدون دریافت حقوقشان نخواهند رفت. بعضی از کارگران خشمگین از کارفرمایانشان هفت دستگاه از اتوبوسهای کمپانی را آتش زده اند.

نا آرامی در عربستان نمایان شده است. در ماه آوریل، ملک سلمان وزیر آب وبرق عبدالله ال هسین را که برای بالا بودن قیمت آب، قوانین جدید برای حفر چاه و قطع سوبسید های انرژی  مورد انتقاد قرار گرفته بود، از کار برکنار کرد. بازسازی این وزارت خانه قرار بود 30$ میلیارد دلارپول ارزشمند برای خزانه داری پادشاهی که در نتیجۀ سقوط قیمت نفت به تنگنا افتاده بود، صرفه جویی کند. 86% سعودی ها می گویند خواهان ادامه سوبسید های آب وبرق هستند. آنها آمادگی فراموش کردن این ها را ندارند. آنها این ها را حق خود می دانند. آنها می گویند، چرا نباید یک کشورسرشار از انرژی تقریبا سوخت مجانی به شهروندانش ندهد؟

سال گذشته زمانی که ملک سلمان به قدرت رسید، یک پادشاهی را به ارث برد که در تنگنای وخیمی به سر میبرد. 90% درآمد خزانه داری عربستان سعودی متکی بر فروش نفت است. عموم مردم مالیاتی نمی پردازند، بنا بر این راه درآمد بیشتر، ازدیاد فروش نفت است. همین که قیمت نفت از 100$ دلار در بشکه به 30$ دلار رسید، درآمد پادشاهی از نفت سقوط کرد. عربستان سعودی در سال گذشته 390$ میلیارد دلار از در آمد پیش بینی شده خود را از دست داد. کسری بوجه اش به 100$ میلیارد دلار رسید – خیلی بیشتر از آنی که کسی بیاد داشته باشد. برای اولین بار پس از سال 1991، عربستان سعودی به دنیای بخش خصوصی مالی برای گرفتن 10$ میلیارد دلار وام پنج ساله روی آورد. این که یک چنین کشوری، با یک ذخیرۀ عظیم ثروت برای پرداخت هایش احتیاج به گرفتن وام پیدامیکند، نشانی از سست بودن پایه های آن است.

یک کشورهنگام ورود به دوران بحرانی چه میکند؟ با کمپانی مشاوره مکنزی تماس می گیرد. این دقیقا همان کاری بود که عربستان سعودی کرد. مکنزی تحلیل گران پرت وپلای خود را به عربستان فرستاد. آنها در دسامبر 2015 گزارش خود را با "عربستان سعودی بدون نفت" تمام کردند: سرمایه گذاری و تغییرات بار آوری کار. این گزارش را بدون رفتن به محل هم می شد نوشت. گزارشی که تمام کلیشه های نئولیبرالیسم را در خود داشت: تغییر اقتصادی از شکل اقتصاد تحت کنترل دولتی به یک اقتصاد تحت کنترل بازار آزاد، قطع سوبسید ها و انتقال پرداختها، و فروش دارایی های دولتی برای مخارج این انتقال. آنجا حتی اشاره ای نیز به محتوای فضای ویژه فرهنگ سیاست اقتصادی عربستان نیست. گزارش پیشنهاد کم کردن از کارکنان بخش دولتی و کاهش سه میلیون کارگران ارزان خارجی در عربستان سعودی را پیشنهاد می کند. اما کل سیاست اقتصادی عربستان سعودی و فرهنگ مردم آن برمبنای استخدام عمومی مردم و خدمتکار ارزان از کارگران مهمان خارجی استوار است.  تغییر این دو ستون، برقراری کل نظام پادشاهی را زیر سوال میرود. مکنزی باید صادقانه می گفت که عربستان سعودی بدون نفت یک عربستان بدون پادشاهی است.

تغییرات مکنزی باید چه دستاوردی داشته باشد؟ تحلیلگران مشتاق مکنزی نوشتند که "گذار مبتنی بر بار آوری کار عربستان را قادر خواهد ساخت که مجددا { تولید ناخالص ملی} خود را دوبرابر و تا سال 2030 شش میلیون شغل جدید درست کند."

پسر پادشاه، محمد بن سلمان، به گفته های مکنزی اعتماد کرد. سپس او آن گزارش را برای مدل عربستان 2030 خودش کپی و پیست کرد. گفته های ولیعهد سلمان یک کمی با گزارش مکنزی اختلاف داشت. اشتیاق ولیعهد بی تجربگی اش را نشان می دهد. بعید است که او دکترین شوک نائومی کلاین را خوانده باشد، یک حمله همه جانبه به نظریه گذار اقتصادی. حتی بیشتر از این بنظر نمی رسد که او نوشته داف مکدونالد The Firm ، که یک سلاخی از مدل دود و آئینه مکنزی است، را هم خوانده باشد. کل آینده کشوری را بر مبنای گزارش مکنزی پایه گذاری کردن یک سبکسری به نظر میرسد. او جنگ عربستان بر علیه یمن را که نتیجه خوبی نداشت رهبری کرد. مذاکرات صلح در مورد آن جنگ که در کویت برپا شده بود به بن بست رسیده است. عربستان سعودی تقریبا چیزی در یمن بدست نیاورد. آیا باید مردی که عربستان سعودی را در یمن به بی آبرویی کشاند حالا به مسئولیت گذار اقتصادی گمارد؟

عربستان سعودی پادشاهی است. ولیعهد سلمان برگزیده پادشاه است. توانایی ها او را پادشاه معین می کند نه مردم. آنها باید ندانم کاری های او با اقتصاد را مثل بی نتیجه بودن جنگ یمن را همانطوری تحمل کنند.

مدل 2030 عربستان ولیعهد سلمان چیست؟ علیرغم مقداری تلاش برای تعادل در بازار نفت، نشانی از این که قیمت نفت به زودی به میزان مطمئنی بیشتر شود نیست. اگر قیمت نفت زیر 50$ دلار در بشکه بماند، عربستان سعودی باید پروژهای اقتصادی اش را تغییر دهد. این به آن معناست که عربستان سعودی باید راه هایی برای منابع جدید در آمد پیدا کند. عوض کردن از وابستگی به اقتصاد نفتی به اقتصاد صنعتی – گردشگری – مالی لازم به حجم عظیمی از سرمایه گذاری است. برای تضمین این سرمایه گذاری، عربستان سعودی قصد فروش بخش کوچکی از شرکت دولتی آرامکو را دارد. برنامه این است که حداقل مقدار 2$ ترلیون دلار از آن فروش و فروش دارایی های دیگر دولتی جمع آوری شود. این پول خزانه داری پادشاهی را تقویت خواهد کرد که در غیر این صورت تا سال 2017 – 2020 چیزی در آن نخواهد ماند.

خزانه پادشاهی تقویت شده برای توسعه بخش جدید صنعتی مثل پتروشیمی، تولیدی در حد متوسط و مالی و همچنین توریسم، بکار خواهد رفت. خارجی ها اجازه می یابند در پادشاهی صاحب ملک شوند و فعالیت های کار آفرینی توسط دولت تشویق خواهد شد. چگونه تمام این ها تا سال 2020 اتفاق خواهد افتاد – تاریخی که توسط ولیعهد سلمان پیشنهاد شده است – یا حتی در سال 2030 – بنام برنامه ولیعهد؟ آیا عربستان سعودی قادر خواهد بود بسرعت جمعیت خود را که با دریافت در آمد نفت راضی هستند را به کار در فضای کاری نامطمئن بازار آزاد وادارد؟ تجربه تاریخی مدت زمان طولانی نارضایتی در میان مردم را از این گونه تغییرات بزرگ نشان می دهد. آیا خانواده سلطنتی عربستان می توانند این سطح از خشم و شرمندگی راکه این گونه تغیرات بوجود می آورد، کنترل کند؟

رئیس صندوق بین المللی پول ( IMF) منطقه خاور میانه و آسیا – مسعود احمد – مطمئن است که تغییرات به خوبی انجام خواهد شد. در واقع، احمد معتقد است که برنامه مکنزی شاید هم یک مقدار بیش از اندازه آسان است. احمد می گوید سعودی ها لازم است چکار کنند، کاری که سرمایگذاران بخش خصوصی بیشتر جذب کمک به برنامه تنوع اقتصادی شوند. این سرمایه گذاری خصوصی از کجا خواهد آمد؟ شاید از چین، که هم اکنون قرارداد  اتمی بزرگی ( 2.48$ میلیارد)  با عربستان امضاء کرده است. پادشاهی عربستان بزرگترین تأمین کننده نفت چین است. کمپانی پتروشیمی  Sinopec، پتروچین و کمپانی شیمیائی Yunnan Yuntianhua با همکاری نزدیک با آرامکو مشغول ساختن پالایشگاههایی در پادشاهی و سواحل چین هستند. شرکت های ساختمانی چین در حال ساختن خط آهن حرمین هستند که مکه را به مدینه وصل می کند. چین بزرگترین شریک عربستان سعودی است.

تعدادی از جرثقیل های کمپانی بن لادن باید خاک بخورند. اما این به معنای برپا ماندن جرثقیلها بر آسمان پادشاهی نخواهد بود. کمپانی های چینی آماده می شوند تا پایه های زیر بنایی جدیدی را در عربستان بسازند. واشینگتن، اگر توجه کند، باید حرکت آرام متحد قدیمی اش را یا بطرف درهم ریختگی اجتماعی  یا ورود به قطب چینی ها ببیند. راه دیگری وجود ندارد.

 

http://www.alternet.org/world/why-saudi-arabia-suddenly-serious-trouble

یادداشت

  • استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد
    Written by
    استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد ما مصرانه از عراقی ها و نیروهای ائتلاف ( آمریکا و ناتو) می خواهیم که هرگز از مهمات فسفری در محدوده غیر نظامیان استفاده نکنند. حتی اگر غیر نظامیان در هنگام استفاده این مهمات آنجا حضور نداشته باشند
  • جناب آقای زیباکلام، کمی درباره دهه نورانی شصت، محض اطلاع
    Written by
    آقای زیبا کلام مشکل حضرت آیت الله خودداری از رنجاندن تندروها نیست. مشکل این است که ایشان خود از طراحان اصلی قتل عام تابستان 67 است. نقش او در قتل عام 67 خیلی بیشتر از کسی مثل رهبر کنونی نظام آقای خامنه ای بوده است که آن زمان در سلسله مراتب نظام خیلی بی اهمیت تر از آقای رفسنجانی بود. باز شدن پرونده ی 67 شلیک به شقیقه ی حضرت آیت الله است.
  • قمار سنگین روژآوا
    Written by
    چپ روژآوا را به عنوان پروژۀ امید بخش خاورمیانه فروخت. ابله ترین چپها آن را حتی روزنه ای برای بشریت نامیدند. اکنون این پروژه در هیأت تاکنونی خود به پایان رسیده است. ممکن است روژآوائی کماکان به حیات خود ادامه دهد. اما برای این کار اتفاقا باید حمایت کسانی را جلب کند که در صف مقابل پدرخواندۀ تاکنونی اش قرار گرفته اند. برای مهار ترکیه، باید از حمایت روسیه و ایران و سوریه برخوردار بود نه از حمایت آمریکائی که…
  •  سازمان های کارگری و دام " مشروعیت"!
    Written by
    فعالان و پیشروان کارگری می دانند که در تمام کشورها یکی از شگرد های  بورژوازی در مقابل  مبارزه کارگران برای متشکل شدن در دفاع ازمعیشت شان، به میدان آوردن سلاح "مشروعیت " است. بسته به این که پرچم "مشروعیت" درکدام طرف این سنگر بندی به اهتزاز در آمده باشد تعاریف متفاوتی بر روی آن نوشته شده است. در سمت بورژوازی "مشروعیت" از قوانین حاکمش، دادگاهش، پلیس و ارتش و پاسدارش، و سرآخر زندان و شکنجه و اعدامش، حکایت های خونبار دارد. در…
  • یادداشتی بر گزارش سیاسی کنگره بیست و یکم راه کارگر
    Written by
    گزارش روشن نمی کند که این دمکراسی لیبرالی ازکی میان تهی گشته است؟ چرا که دموکراسی لیبرالی در احکامی که محمد رضا شالگونی درست پیش از کنگره ابراز نموده بود به عنوان شرط لازم هرگونه فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم تلقی می شد. اما حالا که این دمکراسی میان تهی شده است، پس معلوم است که دیگر صحبتی هم از فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم نمی تواند در میان باشد به این دلیل که آن شرط لازم دیگر مهیا نیست.…
  • صالح مسلم و محللش
    Written by
    صالح مسلم می رفت تا حکم یک همسر سه طلاقه را برای چپ ایرانی پیدا کند. هر چه باشد و هر بلائی سر چپ ایرانی آمده باشد، تابش هر اندازه ناچیز رادیکالیسم طبقاتی دوران انقلاب 57 هنوز به اندازه ای هست که در این مملکت معین نتوان دم از سوسیالیسم زد و همزمان سینه چاک دمکراسی آمریکائی بود. در این مملکت هنوز که هنوز است دست راستی ترین مواضع را باید به نام کمونیسم و کارگر بسته بندی کرد تا…
  • نامه به یک رفیق: "جنبش لغو کار مزدی" و حمایت از جنبش سبز، یک بازبینی
    Written by
    اگر محمدرضا شالگونی امید داشت که جنبش سبز به جنبشی علیه ولایت فقیه فرا بروید؛ اگر حمید تقوایی نمی خواست با موسوی کشتی بگیرد تا شاید شرایط مناسب برای جایگزینی رهبری حزب او فراهم شود؛ و اگر امیر پیام جنبش سبز را چیزی در حد فاصل انقلاب فوریه و اکتبر در روسیه ارزیابی می کرد؛ ناصر پایدار ... جنبش سبز را جنبش کارگرانی قلمداد می کرد که هرچند هنوز گام های قطعی در جهت طرح مطالباتشان برنداشته اند،  اما در موقعیتی…
  • پایگاه نظامی آمریکا در روژآوا
     وضعیتی غیر قابل اجتناب... بنا نهادن یک "انقلاب"، یک "منطقۀ خودمختار" در چهارچوب مرزهای یک کشور به کمک قدرتهای امپریالیستی ای که با تمام قدرت نظامی شان آن را تقسیم، تکه پاره و بی ثبات می کنند، نه می تواند به رهائی مردم خودی بیانجامد و نه امکان موجودیت ملتهای دیگر را تأمین کند.

مطالب پر بازدید شش ماه گذشته

کنفرانس اول

  • عروج و افول 8 سالۀ احمدی نژاد – بحثی درباره امکان عروج مجدد احمدی نژاد
    Written by
    اگرچه تکیه جریان "احمدی نژاد" بر گفتمان عدالتخواهی در شکستن نخوت طبقه متوسط  و اسطوره های او مؤثر است ... اما خود جنبشی یک دست نیست. این جریان می تواند به جنبشی تبدیل شود که با پتانسیل عظیم و انفجاری خود گرایشاتی را در درون خود حمل کند که با توجه به اختلافات درون دولت و طبقه حاکم و شرایط بغرنج منطقه قابل مهار نباشند. تجربه ی تاریخی و حتی تحولات جاری در کشورهای مختلف نشان می دهد که این…
  • چرا ناگهان عربستان سعودی گرفتار مشکلات جدی شده است؟
    تعدادی از جرثقیل های کمپانی بن لادن باید خاک بخورند. اما این به معنای برپا ماندن جرثقیلها بر آسمان پادشاهی نخواهد بود. کمپانی های چینی آماده می شوند تا پایه های زیر بنایی جدیدی را در عربستان بسازند. واشینگتن، اگر توجه کند، باید حرکت آرام متحد قدیمی اش را یا بطرف درهم ریختگی اجتماعی  یا ورود به قطب چینی ها ببیند. راه دیگری وجود ندارد
  • دگردیسی نه چندان اعجاب انگیز طبقۀ متوسط - بوتۀ مالجو در بوتۀ نقد (قسمت پایانی)
    Written by
    الیت طبقه متوسط در توهم عصر روشنگری است، در تب آزادی می سوزد؛ در آرزوی نهادهایی مدنی است که از طریق آن ها در قدرت سیاسی شریک گردد. اما قادر به تشخیص تناقضاتی نیست که توسعه سرمایه داری معاصر را از دوران انقلابات بورژوایی و یا دوران تسلط تفکر کمونیستی بر جریان روشنفکری متمایز می کند. این الیت در جستجوی گفتمانی است که از انحطاط سرمایه داری، روشنگری و ترقیخواهی را استخراج کند. اما وعده تکرار عصر روشنگری دروغی بیش نیست
  • اتحادیه ها و شوراها – سازمانیابی کارگران و دولت پرولتاریائی
    حتی نا آگاه ترین و عقب مانده ترین کارگران و متکبرترین و "متمدن ترین" مهندسین هم سرانجام از این حقیقتی که تجربۀ سازمان کارخانه با خود همراه دارد متقاعد می شوند: سرانجام همه از آگاهی ای کمونیستی برخوردار خواهند بود تا آن پیشرفت بزرگ اقتصاد کمونیستی در مقابل اقتصاد سرمایه داری را درک کنند... همبستگی کارگران – شکل گرفته در درون اتحادیه در جنگ با سرمایه داران، در رنج و قربانی– در شورا اشکال پایدار و اثباتی خویش را می…
  • امتناع کمونیستی و سیاست ورزی نو کینزی: انتخابات مجلس دهم و "اتفاقی که خودش" افتاد!
    Written by
    صداقت البته منکر خصلت سرمایه داری مناسبات مسلط بر ایران نیست. او نیز – مثل همۀ نظریه پردازان چپ طبقۀ متوسط – در این فاصله به تسلط مناسبات سرمایه داری در ایران اذعان می کند. اما او نیز... برای این سرمایه داری انبوهی از تبصره ها و اما و اگرها را بر می شمرد که در نهایت از این پدیده چیزی جز یک شیر بی یال و دم و اشکم باقی نمی ماند. در پایان تحلیل صداقت نه سرمایه داری…
  • ولایت مطلقه فقیه: حکمرانی بد یا مقتضیات انباشت؟ - بوتۀ مالجو در بوتۀ نقد (قسمت سوم)
    Written by
    اما در پایان دهه 60 روحیه ی ضدیت با اقتدار در هم شکسته شده بود، رقبای اصلی حذف شده بودند و مخاطراتِ سال های اولیه ی پس از قیام، چه در سطح حکومت و چه در سطح جامعه دیگر وجود نداشت. و اینک برای دوران نوین توسعه و تثبیت سرمایه داری در ایران، تمرکز بخشیدن به قدرت و حذف نهادهای موازی دارای اهمیتی حیاتی بود... در دهه ی 60، دادستانی انقلاب، وزارت اطلاعات، کمیته ها و هر مسجدی، مرکزی از قدرت…
  • اتحادیه ها و دیکتاتوری
    دیکتاتوری پرولتاریا خواهان محو تولید سرمایه داری است، خواهان نابودی مالکیت خصوصی است، برای اینکه فقط به این ترتیب استثمار انسان از انسان را می توان برانداخت. دیکتاتوری پرولتاریا خواهان محو اختلاف طبقاتی، خواهان پایان دادن به مبارزه طبقاتی است، زیرا بدین سان است که رهایی اجتماعی طبقه کارگر کامل می شود. برای رسیدن به چنین پایانی حزب کمونیست، پرولتاریا را برای سازمان دادن قدرت طبقاتی اش آموزش می دهد تا با به خدمت گرفتن این قدرت مسلح، بر طبقه بورژوازی چیره…
  • جایابی برای کارگران پشت صفوف بورژوازی: بوتۀ مالجو در بوتۀ نقد! - 2
    Written by
    هر کارگر کمونیستی می داند که مشکل سیاسی طبقه کارگر در حال حاضر امکانات مالی و مدیایی نیست، مشکل طبقه کارگر لشگر عظیم تئوریسین هایی است که هیچ بودگی کارگران را در برابر عظمت سرمایه به او تلقین می کنند. کار زنده ای که به خودی خود در کارگاه و در برابر ماشین آلاتِ روباتیزه یعنی در برابر کارِ مرده خود را باخته است به سختی قادر است در برابر این لشگر عظیم "سبزهای چپ" و "چپ های سبز"، بر…
  • " انحصار ها بر اقتصاد ایران چیره شده ا ند" یا دفاعی هوشمندانه از سرمایه داری؟
    عدم تناسب در شاخه های مختلف تولیدی در یک کشور و یا در دو کشور رقیب در بازار جهانی، یکی از مکانیسمهای انتقال ارزش اضافه تولید شده در شاخه یا کشور با بارآوری کمتر به شاخۀ تولیدی یا کشور با بارآوری بیشتر است. بدون این که در این میان حتی هیچ حقه ای هم به کار گرفته شده باشد. همین مکانیسم است که در شاخه های با بارآوری بیشتر و ترکیب ارگانیک بالاتر سرمایه منشأ سودی می شود که از…
  • نقد پروژۀ اقتصاد سیاسی دولت یازدهم یا خلع سلاح طبقه کارگر؟ بوتۀ مالجو در بوتۀ نقد! - 1
    Written by
    مالجو تمایلی ندارد که طبقه سرمایه دار را هم همچون طبقه کارگر خلع طبقه نماید. او به این سطح از حضور بورژواها به عنوان یک طبقه برای نتیجه گیری های بعدی نیاز دارد. بدون چنین طبقه ای، حداقل اقتدار لازم برای تحولات مورد نظر مالجو تامین نمی شود. هر چند طبقه بورژوا هم جنسی در میان اجناس بنجل این سمساری است اما باید در جای مناسب قرار گیرد و توی چشم بزند. در نظریه بافی مالجو این کارگران هستند که…
سایر مطالب مربوط به کنفرانس اول
JSN Glass template designed by JoomlaShine.com