از: جرمن فارین پالیسی

ترجمه: تحریریه امید

 

سفر صدر اعظم آلمان به ژاپن در اوایل هفته آینده*، در دوره ای از گسترش روابط نظامی بین برلین و توکیو صورت می گیرد. پیش از هر چیز نیروی دریایی آلمان بطور منظم با نیروی دریایی ژاپن همکاری می کند و با آنها به اجرای مانورهای تاکتیکی در شاخ آفریقا می پردازند. همچنین ارتش و نیروی هوایی هم از مدتها پیش در حال گسترش روابط خود به طرف سواحل ژاپن می باشند. همزمان با آن انگلیس و فرانسه روابط سیاسی، نظامی خود را با ژاپن  تحکیم می بخشند. این مسئله شامل ناتو هم میشود که با دولت ژاپن در سالهای گذشته بر سر یک "برنامه مشارکت و همکاری اختصاصی Individual Partnership and Cooperation Programme"به توافق رسیده بود. مشاوران دولت آلمان دو سال پیش پیشنهاد کردند که آلمان در جهتگیری تازه نظامی-سیاسی آمریکا در آسیا مشارکت کند.

در اینجا مسئله بر سر تقویت مواضع غرب در مناطق نزدیک به جمهوری خلق چین است که با  اقتدار سیاسی باید  به عقب نشینی وادار شود. ژاپن، متحد کلیدی ایالات متحده در آسیا، همزمان همکار مهمی برای برلین و اتحادیه اروپا در رقابت با پکن به محسوب می شود.

شریک نظامی اصلی آمریکا

ژاپن که قرار است صدراعظم آلمان آنگلا مرکل در آغاز هفته آینده برای گفتگوهای جامعی راهی آنجا شود، مهمترین هم پیمان نظامی  ایالات متحده در مجاورت مستقیم جمهوری خلق چین است. بنیاد علم و سیاست برلین (SWP) در یک بررسی تازه توضیح می دهد که "همکاریهای مشترک نظامی ژاپن با ایالات متحده آمریکا بسیار وسیع و پر دامنه است، نه فقط در زمینه مانورهای نظامی مشترک وهمچنین تکنولوژی تبادل اطلاعات. ژاپن همچین در مقیاس ویژه ای در توسعه سیستم دفاع موشکی آمریکا مشارکت می کند."[1]

درجنگ افغانستان و عراق، توکیو ایالات متحده را نه فقط به لحاظ مالی بلکه همچنین "اقلا در زمینه فنی و تدارکاتی مورد پشتیبانی" قرار داد. بنیاد علم و سیاست (SWP) گزارش می دهد که تا اواسط سال باید "پروژه های دفاعی دو جانبه از نو طراحی شوند"، پروژه های جاری "تعمیق بیشتر در قابلیت همکاری و برنامه ریزی نظامی مشترک را هدف قرار داده اند". چنین موفقیتی بستگی به این دارد که شیزو آبه نخست وزیر موفق به تغییر قانون اساسی ژاپن شود؛ این قانون شرکت در عملیات نظامی در سطح جهانی را برای ژاپن محدود می کند. در این وضعیت، صدر اعظم مرکل و آبه در مورد جنگ جدید در عراق به بحث می پردازند. ارتش آلمان در آنجا مستقر خواهد شد؛ توکیو قول داده است که حداقل پشتیبانی مالی به عمل آورد.

ارتش آماده است

" در چهار چوب توسعه روابط سیاسی نظامی به سمت شرق و جنوب شرقی آسیا در مجموع [2] دولت آلمان هم مدتی است به تقویت تماس های نظامی خود با ژاپن پرداخته است. پس از اولین دیدار بازرس ارتش آلمان از این کشور در سال 2009 و دیدار متقابل فرمانده نیروی زمینی ژاپن از آلمان در سال 2012 و در پی آن دومین سفر بازرس ارتش آلمان به ژاپن در آوریل 2013 نهایتا اعلام شد که "ارتش آلمان برای همکاری نزدیکتر با ارتش ژاپن آماده است."[3] در گفتگوها همکاری مرکز آموزشی ارتش در مونستر با آکادمی ارتشی "نیروهای دفاعی" ژاپن در فوجی مطرح گردید. نیروی هوایی [آلمان] نیز به این موضوع  پرداخت. از 14 تا 17 آوریل 2014 هیاتی در مدرسه افسران نیروی هوایی ژاپن اقامت گزید. در این بین براساس اطلاعات خود نیروی هوائی گفتگوهای تخصصی با پرسنل آموزش پرواز لشگر 1 هوائی نیروی دفاع هوایی ژاپن (JASDF) در پایگاه هوایی هاماماتسو صورت گرفت.[4]

مانورهای تاکتیکی

علاوه بر این آلمان و ژاپن همکاری بین نیروهای دریایی شان را تقویت می کنند. سالهاست که بطور منظم یک افسر نیروی دریایی آلمان "در کنفرانس بین المللی دانشجویان افسری اکادمی دفاع ملی" ژاپن در یوکوزوکا شرکت می کند. در تابستان 2013 یک سرباز زن آلمانی به مدت شش هفته کامل در یک سفر آموزشی طولانی در یکی از ناوگانهای دریائی ارتش ژاپن شرکت نمود؛ این ناوگان در اگوست 2013 به شهر کیل [در شمال آلمان] وارد شد که در آنجا جلسات متعدد با نظامیان آلمانی برگزار شد. نیروهای دریایی هر دو کشور از این واقعیت، که به طور موازی در مبارزه بین المللی علیه دزدان دریایی در شاخ آفریقا شرکت دارند بطور مکرر برای تبادل تجارب استفاده کرده اند. همانطور که نیروی دریایی آلمان گزارش می دهد؛ آخرین بار در اواسط دسامبر 2014 یک "ملاقات از نوع ویژه" برگزار شد:  ناوچه "لوبک" همراه با دو ناو شکن ژاپنی به مانورهای تاکتیکی و تمرینات شلیک پرداختند. نیروی دریائی آلمان اهمیت این را در تقویت بود "مبادله دو جانبه" بین طرفین معرفی می کند.[5]

همکاری تسلیحاتی

در کنار برلین، لندن و پاریس هم به تحکیم فعالیتهای نظامی خود با توکیو می پردازند. بریتانیا و ژاپن در جولای 2013 یک موافقت نامه همکاری تسلیحاتی امضا کردند. کشورهای فرانسه و ژاپن در آغاز سال 2014 هم در دیداری که در آن وزرای خارجه و دفاع  وقت حضور داشتند، برنامه هایی برای ساخت مشترک تجهیزات نظامی را پیش کشیدند. سه قدرت اصلی اتحادیه اروپا به طور موازی پیش می روند.

همکاری ناتو

همکاری های نظامی در چارچوب ناتو نیز به این همکاریها اضافه می شود. در دوم جولای 1990 اولین "کنفرانس ناتو- ژاپن" رسما آغاز به کار کرده بود. در آن کنفرانس "دبیر کل سابق ناتو مانفرد ورنر اهل آلمان از وزیر امور خارجه ژاپن در مرکز فرماندهی اتحادیه جنگی غرب در بروکسل استقبال نمود. توکیو در دهه 1990 به لحاظ مالی از عملیات ناتو در جنوب شرقی اروپا حمایت کرد. آمار بنیاد علم و سیاست(SWP) دو سال پیش اعلام نمود که کاتالیزور این همکاری ها  حمایت ژاپن از مداخله نظامی ناتو در افغانستان در دهه اول 2000  بود.[6] در سال 2010 توکیو حمایت از عملیات ناتو علیه دزدان دریایی در شاخ آفریقا را شروع کرد . در 15 آوریل 2013 ناتو و ژاپن بر سر بیانیه سیاسی مشترکی که گسترش همکاری ها را مشخص می نمود  به توافق رسیدند. از جمله هدف های آنها تقویت همکاری در زمینه "امنیت دریایی" بود.[7] بالاخره در ماه مه 2014 ژاپن و ناتو در بروکسل به مناسبت دیدار نخست وزیر ژاپن شینزو آبه در چارچوب تحکیم بیشتر روابط "برنامه های جداگانه همکاری و مشارکت" را منعقد نمودند.

علیه چین

بنیاد علم و سیاست(SWP) در سال 2013 از گسترش رابطه ناتو با ژاپن دفاع کرده است. برطبق تحلیل این اتاق فکر، ائتلاف جنگی غرب باید در دهه های آینده "در طرح های تازه سیاسی ـ نظامی ایالات متحده در آسیا .... مشارکت کند". "همکاری فعال" با ژاپن در"این فرایند ضروری است". این تحلیل در ادامه می افزاید: "هیچ تغییری در اولویت ها  بدون مشارکت کشورهای دیگر منطقه ممکن نخواهد بود.[8] از همین رو "کشورهایی مانند استرالیا و سنگاپور هم "باید در "مشارکتهایی که ایالات متحده پیشنهاد می کند" شرکت کنند. در غیر اینصورت "کل اقدامات ممکن است سریعا به شکست بیانجامد". گسترش روابط سیاسی نظامی آلمان با کشورهای دیگری مثل سنگاپور نیز در همین راستا قرار دارد.[9]

البته بنیاد علم و سیاست (SWP) در هین حال از این نیز دفاع می کند که همراهی چین هم در فعالیتهای جدید آسیایی سنگاپور در نظر گرفته شود: "هم به یک مقابله با قابلیت های نظامی در حال رشد چین و هم به اقدامات... جذب کننده" در منطقه نیاز هست. نه فقط آلمان، بلکه ایالات متحده هم بطور واقعی به همکاریهای محدود نظامی با جمهوری خلق چین می پردازند.

این که همکاری با یک رقیب بالقوه - ژاپن چنین رقیبی نیست نه ولی چین هست- چگونه می تواند به سرعت به تقابل شدید تغییر جهت دهد، مناقشه اخیر با روسیه آن را نشان داد. ناتو از هم اکنون اتحادیه اش را برای زمانی آماده می کند که مناقشه با چین هم شدت بگیرد.

 

منبع: Auf dem Weg zu neuen Konflikten (III)

* مقاله حاضر در 5 مارس به نگارش درآمده است

قسمت های قبلی این مقاله:

در مسیر جدالهای تازه (قسمت اول)

در مسیر جدالهای تازه (قسمت دوم)

 

 

 [1] Gudrun Wacker: Sicherheitskooperation in Ostasien. Strukturen, Trends und Leistungsgrenzen. SWP-Studie S 2, Januar 2015.
[2] S. dazu
Auf dem Weg zu neuen Konflikten (II).
[3] Inspekteur des Heeres besucht japanische Landstreitkräfte. www.deutschesheer.de 10.05.2013. S. auch
Bündnis mit Tradition.
[4] Zu Besuch in Japan. www.luftwaffe.de 23.05.2014.
[5] Japanisch-deutsches Rendezvous auf See. www.einsatz.bundeswehr.de 23.12.2014.
[6] Michael Paul: Die Nato im Fernen Osten. SWP-Aktuell 59, Oktober 2013.
[7] S. dazu
Zwischen den USA und China.
[8] Michael Paul: Die Nato im Fernen Osten. SWP-Aktuell 59, Oktober 2013.
[9] S. dazu
Auf dem Weg zu neuen Konflikten (II).

یادداشت

  • استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد
    Written by
    استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد ما مصرانه از عراقی ها و نیروهای ائتلاف ( آمریکا و ناتو) می خواهیم که هرگز از مهمات فسفری در محدوده غیر نظامیان استفاده نکنند. حتی اگر غیر نظامیان در هنگام استفاده این مهمات آنجا حضور نداشته باشند
  • جناب آقای زیباکلام، کمی درباره دهه نورانی شصت، محض اطلاع
    Written by
    آقای زیبا کلام مشکل حضرت آیت الله خودداری از رنجاندن تندروها نیست. مشکل این است که ایشان خود از طراحان اصلی قتل عام تابستان 67 است. نقش او در قتل عام 67 خیلی بیشتر از کسی مثل رهبر کنونی نظام آقای خامنه ای بوده است که آن زمان در سلسله مراتب نظام خیلی بی اهمیت تر از آقای رفسنجانی بود. باز شدن پرونده ی 67 شلیک به شقیقه ی حضرت آیت الله است.
  • قمار سنگین روژآوا
    Written by
    چپ روژآوا را به عنوان پروژۀ امید بخش خاورمیانه فروخت. ابله ترین چپها آن را حتی روزنه ای برای بشریت نامیدند. اکنون این پروژه در هیأت تاکنونی خود به پایان رسیده است. ممکن است روژآوائی کماکان به حیات خود ادامه دهد. اما برای این کار اتفاقا باید حمایت کسانی را جلب کند که در صف مقابل پدرخواندۀ تاکنونی اش قرار گرفته اند. برای مهار ترکیه، باید از حمایت روسیه و ایران و سوریه برخوردار بود نه از حمایت آمریکائی که…
  •  سازمان های کارگری و دام " مشروعیت"!
    Written by
    فعالان و پیشروان کارگری می دانند که در تمام کشورها یکی از شگرد های  بورژوازی در مقابل  مبارزه کارگران برای متشکل شدن در دفاع ازمعیشت شان، به میدان آوردن سلاح "مشروعیت " است. بسته به این که پرچم "مشروعیت" درکدام طرف این سنگر بندی به اهتزاز در آمده باشد تعاریف متفاوتی بر روی آن نوشته شده است. در سمت بورژوازی "مشروعیت" از قوانین حاکمش، دادگاهش، پلیس و ارتش و پاسدارش، و سرآخر زندان و شکنجه و اعدامش، حکایت های خونبار دارد. در…
  • یادداشتی بر گزارش سیاسی کنگره بیست و یکم راه کارگر
    Written by
    گزارش روشن نمی کند که این دمکراسی لیبرالی ازکی میان تهی گشته است؟ چرا که دموکراسی لیبرالی در احکامی که محمد رضا شالگونی درست پیش از کنگره ابراز نموده بود به عنوان شرط لازم هرگونه فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم تلقی می شد. اما حالا که این دمکراسی میان تهی شده است، پس معلوم است که دیگر صحبتی هم از فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم نمی تواند در میان باشد به این دلیل که آن شرط لازم دیگر مهیا نیست.…
  • صالح مسلم و محللش
    Written by
    صالح مسلم می رفت تا حکم یک همسر سه طلاقه را برای چپ ایرانی پیدا کند. هر چه باشد و هر بلائی سر چپ ایرانی آمده باشد، تابش هر اندازه ناچیز رادیکالیسم طبقاتی دوران انقلاب 57 هنوز به اندازه ای هست که در این مملکت معین نتوان دم از سوسیالیسم زد و همزمان سینه چاک دمکراسی آمریکائی بود. در این مملکت هنوز که هنوز است دست راستی ترین مواضع را باید به نام کمونیسم و کارگر بسته بندی کرد تا…
  • نامه به یک رفیق: "جنبش لغو کار مزدی" و حمایت از جنبش سبز، یک بازبینی
    Written by
    اگر محمدرضا شالگونی امید داشت که جنبش سبز به جنبشی علیه ولایت فقیه فرا بروید؛ اگر حمید تقوایی نمی خواست با موسوی کشتی بگیرد تا شاید شرایط مناسب برای جایگزینی رهبری حزب او فراهم شود؛ و اگر امیر پیام جنبش سبز را چیزی در حد فاصل انقلاب فوریه و اکتبر در روسیه ارزیابی می کرد؛ ناصر پایدار ... جنبش سبز را جنبش کارگرانی قلمداد می کرد که هرچند هنوز گام های قطعی در جهت طرح مطالباتشان برنداشته اند،  اما در موقعیتی…
  • پایگاه نظامی آمریکا در روژآوا
     وضعیتی غیر قابل اجتناب... بنا نهادن یک "انقلاب"، یک "منطقۀ خودمختار" در چهارچوب مرزهای یک کشور به کمک قدرتهای امپریالیستی ای که با تمام قدرت نظامی شان آن را تقسیم، تکه پاره و بی ثبات می کنند، نه می تواند به رهائی مردم خودی بیانجامد و نه امکان موجودیت ملتهای دیگر را تأمین کند.

نظر خوانندگان

Guest (وحید صمدی)
سلام رفیق امین عزیز از این که به دلیل مشغله های زندگی به کامنت شما با تاخیر زیاد پاسخ می دهم عذر می ...
Guest (آهنگر)
می بینی رفیق! ذات سرمایه داری همه جای دنیا یک جور است. البته همه جا یک شکل نیست اما ماهیت همان است. ...
Guest (آهنگر)
چه تاثیر عمیق و در عین حال غم انگیزی روی من گذاشت این مقاله! چه خشم و نفرتی را در من زنده کرد و چقدر...
Guest (آهنگر)
با سلام خدمت جهانگیر در بارۀ اینکه چه ساخ مناسبی می توانم به انتقادات شما بدهم بسیار اندیشیدم. چند ب...
Guest (وحید صمدی)
سلام رفقا آهنگر و رودین عزیز از این که مقاله مورد توجه تان قرار گرفت خوشحالم و از کامنت های صمیمانه ...
Guest (بهمن شفیق)
رفیق عزیز، با تشکر و پوزش از این که خیلی دیر به کامنت شما می پردازم. آنچه شما در مورد " سرمایه ی تج...
Guest (nader)
چرا این عکس پورنوگراف را بطورکامل درصفحه اول سایت چاپ نکردید؟خجالت کشیدید هستۀ تلخ دستهایم را محکمتر...
Guest (آهنگر)
رودین جان از اینکه چنین برداشتی از کامنت من به ذهن خواننده متبادر می شود متاسفم. لیکن با کمال میل م...
Guest (رودین)
رفیق وحید عزیز؛ نوشته بسیار خوب و جسورانه ای بود. دست تان را به گرمی می فشارم. زنده باشید
Guest (رودین)
آقا یا خانم آهنگر؛ "پدیده ننگین احمدی نژاد"؟! یعنی مثلاً "پدیده ننگین خاتمی" یا "پدیده ننگین روحانی"...

مطالب پر بازدید شش ماه گذشته

JSN Glass template designed by JoomlaShine.com