جرمن فارین پالیسی

5 فوریه 2015

ترجمه: تحریریه امید

 

51 مین کنفرانس امنیتی مونیخ که فردا آغاز می شود، بر اساس نظر مدیر آن ولفگانگ ایشینگر تماما در پرتو یک "فروپاشی" وسیع "نظم بین المللی" قرار گرفته است. آنچنان که ایشینگر می نویسد، از سال گذشته "قواعد پایه ای" نظام جهانی تحت سلطۀ غرب "در بوتۀ آزمایش" قرار گرفته اند. حقیقتا نیز برای اولین بار از سال 1990 غرب موفق نشد در نزاع بر سر اوکراین یک پیشروی به سوی شرق را بر علیه منافع روسیه به طور موفقیت آمیز به پایان رساند. همچنین با تشکیل "دولت اسلامی" نیز یک پروژۀ بزرگ ضد غربی در احتمالا مهم ترین منطقۀ حاوی منابع زمینی در جهان پا گرفت. تلاش برای تأمین هژمونی غرب و گسترش آن بر اساس امکانات موجود موضوع گفتگوهائی در بالاترین رده ها در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ خواهد بود. کارشناسان نسبت به اقدامات قهرآمیز غیر قابل کنترل در چهارچوب نزاعهای افزاینده هژمونیک هشدار می دهند.

سال دورانساز 2014

51 مین کنفرانس امنیتی مونیخ که فردا آغاز می شود، بر اساس ارزیابی مدیر آن ولفگانگ ایشینگر تماما در پرتو یک "فروپاشی" وسیع "نظم بین المللی" قرار گرفته است. ایشینگر توضیح میدهد که بیش از هر چیز جنگ قدرت بر سر اوکراین و قدرتگیری "دولت اسلامی" به "ما نشان داده اند" که "قواعد پایه ای" نظم جهانی ایجاد شده در سال 1990 تحت سلطۀ غرب، "در حال حاضر در بوتۀ آزمایش قرار گرفته اند"[1].  این چیز تازه ای است. "سال 2014 یک سال دورانساز بود". این قضاوت دیپلماتی است که در عرصۀ سیاست خارجی در شمار با نفوذترین سیاستمداران دیوانسالاری آلمان است: "2014 اولین سال بعد از دوران پسا جنگ سرد بود". [2]

نخستین ضربۀ متقابل در شرق

غرب در سال گذشته حقیقتا چند بار به مرزهای اعمال قدرت سیاسی اش رسید. این نخست به جنگ بر سر نفوذ در اوکراین برمیگردد. از سال 1990 این یک قاعدۀ عمومی بود که بن و بعدها برلین و واشنگتن هر گونه پیشروی به سوی شرق را با موفقیت به پایان میرساندند. مشروط به این که خود آنها در آن مورد توافق داشتند. به این ترتیب نیازی به این نبود که چه در توسعه اتحادیه اروپا و چه در توسعه ناتو به سمت شرق منافع روسیه مورد ملاحظه قرار گیرند که این دو بلوک قدرت در حال نزدیک شدن به قلمرو آن بودند. همچنین تلاشهای برای ضمیمه کردن همسایگان مستقیم روسیه مثل اوکراین و گرجستان در چهارچوب طرح "همکاری شرقی" به اتحادیه اروپا نیز در وحلۀ اول با موانع بزرگی روبرو نشدند. الحاق اوکراین و گرجستان به ناتو که توسط دستگاه حکومتی جورج بوش تعقیب می شد، در اثر مخالفت روسیه ناکام نماند، بلکه در اثر مخالفت آلمان ناموفق شد که حاضر به پذیرش نفوذ بیشتر واشنگتن در اروپای شرقی نبود. همچنین در جدائی کوسوو از صربستان در سال 2008 قدرتهای غربی توانستند اعتراضات مسکو را نادیده بگیرند. تنها جریان سرنگونی قهرآمیز در کی یف در فوریه سال 2014 بود که به الصاق کریمه به روسیه و به این ترتیب به یک ضد ضربه منجر شد که گسترش مداوم قدرت غرب به سوی شرق را منقطع نمود. بدعتی برای دوران پس از 1990.

تعادل جدیدی از قدرت

زمینه های ضد ضربۀ روسیه را می توان از تحلیل دمیتری ترنین برداشت نمود که شعبه مسکوی بنیاد آمریکائی کارنگی را هدایت می کند. ترنین با جزئیات تشریح کرده است که چگونه مسکو، بیش از هر چیز در دوران دمیتری مدودف تلاش نمود به یک همکاری تنگاتنگ و پربار با غرب دست یابد. این سیاست تنها به پیشرفتهائی جزئی انجامید. در "موضوعات کلیدی" مثل ماجرای دفاع موشکی علیرغم تمام تلاش مسکو هیچ موفقیتی به دست نیامد. در عوض غرب بدون تعارف از روی منافع روسیه عبور کرد؛ به طور مثال از امتناع روسیه در رأی گیری سازمان ملل درباره منطقۀ ممنوعۀ پرواز در لیبی برای دستیابی به یک سرنگونی قهرآمیز در تریپولی استفاده کرد. ترنین توضیح میدهد که از آنجا که "ادغام روسیه در غرب" ناکام ماند، پرزیدنت پوتین باید به تعادلی از قدرت در مقابل آمریکا و اتحادیه اروپا دست می یافت[3]. هنگامی که غرب در فوریه سال 2014 در کی یف یک رژیم به شدت ضد روس را تعبیه کرد، پوتین به "طرحهای اضطراری" رو کرد تا کریمه و همراه با آن پایگاه دریائی از نظر استراتژیک غیر قابل جایگزینی سباستوپول را برای روسیه حفظ کند. یک گام برای حفظ تعادل قدرتی با غرب که اکنون ضروری شده بود.

"دولتمداری گلوبال"

نه تنها برلین و واشنگتن در سال گذشته برای اولین بار موفق نشدند منافع خود را در شرق بر علیه روسیه تماما تأمین کنند، بلکه در جهان عرب نیز باید متحمل پسرویهائی می شدند. در سال 2003 آمریکا هنوز امیدوار بود که تمام "خاورمیانۀ بزرگ" را از عراق تا سوریه و ایران با سرنگونی قهرآمیز [رژیمهایشان] به نفع طرفداری از غرب تغییر دهد. طرحی که شکست آن عیان شده است. همچنین تلاشهای مشترک غربی در جهت استفاده از شورشهای عربی در سال 2011 برای به قدرت رساندن نیروهای حاضر به همکاری با آمریکا و اتحادیه اروپا در تریپولی و دمشق قرین موفقیت نبود. آنچه به جا ماند یک ویرانه دولتی و اجتماعی بود که اکنون در آن جهادی ها با بهره گیری از خشم وسیعا رایج نسبت به سیاست تجاوزگرانه غرب موفق به ایجاد "دولت اسلامی" در سال گذشته شده و با آن حمله به غرب را آغاز کرده اند [4]. این که قدرت غرب برای درآوردن کل منطقه به انقیاد ]ژمونی خویش کفایت نکرد، در زبان تکنوکراتهای سیاسی مثل مدیر کنفرانس امنیتی مونیخ به عنوان "ناتوانی «دولتمداری گلوبال»" نام برده می شود. از ایشینگر نقل می کنند که "ناتوانی «دولتمداری گلوبال»" در خاورمیانه "جنگی با عناصر مذهبی" را با خود به همراه آورد که "در پیچیدگی اش یادآور جنگهای 30 ساله" [در اروپا] است [5]. جنگ کنونی بر علیه "دولت اسلامی" [داعش] تلاشی است در جهت تأمین پایه های وسیع تر برای برتری غرب در خاورمیانه بعد از پس ضربه های سال 2014.

نزول غرب

این که هژمونی جهانی غرب در مجموع دیگر تأمین نیست و احتمالا حتی در حال کاهش است، امری است که بعد از بحران مالی سال 2008 از جانب استراتژیستهای سیاسی مرتبا مورد بحث قرار میگیرد (جرمن فارین پالیسی در این باره گزارش داده است [6]). اخیرا جورج سوروس، میلیاردر آمریکائی در فوروم اقتصاد جهانی در داوس از "نزول غرب" به عنوان یکی از عوامل تعیین کنندۀ تحولات جهانی در دورۀ حاضر نام برده است [7]. ولفگانگ ایشینگر توصیف دیگری از این تحت عنوان "عصر فروپاشی نظم" به دست میدهد. "در این خلاء هر کسی" تست می کند که "تا کجا میتواند جلو برود"؛ "پوتین در اوکراین، چین به سمت ژاپن، ایران در نزاع اتمی، جهادی ها با اعمال قساوتمندی که دست میزنند"[8]. البته غرب – همچنان که جنگ خونین قدرت در اوکراین و جنگ جدید در خاورمیانه نشان می دهند – تهدید به زوال قدرت خود را بدون مبارزه نمی پذیرد. علاوه بر این مدتهاست که نزاعهای دیگر به روشنی خود را نشان می دهند – به ویژه جنگ قدرت با جمهوری در حال عروج خلق چین که آلمان نیز در میلیتاریزه کردن آغازین آن به طور روزافزونی مشارکت دارد (جرمان فارین پالیسی در این باره گزارش داده است [9]).

پتانسیل تشدید نزاع

تلاش برلین و واشنگتن برای مقابله با تهدید از دست دادن کنترل ("فروپاشی نظم")، تازه در آغاز کار است. دمیتری ترنین از بنیاد کارنگی در مسکو در آستانه کنفرانس امنیتی مونیخ به طور نمونه ای توضیف کرده است که چه ظرفیتی برای تشدید نزاع در این تلاشها خوابیده است: "تقابل با روسیه حاوی ظرفیتِ نه بی اهمیتِ برخورد مستقیم نظامی دشمنان سابق جنگ سرد با نتایجی غیر قابل پیش بینی است". ترنین نتیجه میگیرد که "نباید به هیچ قیمت اجازه داد که جدال بر سر اوکراین تشدید شود" [10]. جدال اوکراین یکی از تمهای مرکزی کنفرانس امنیتی مونیخ است که فردا آغاز می شود. چند روزی مانده به کنفرانس، مدیر آن ولفگانگ ایشینگر، نیز به صف کسانی پیوسته است که خواستار ارسال اسلحه به کی یف هستند و به این ترتیب همان تشدید نزاعی را که ترنین مصرا از آن بر حذر میدارد تقویت می کنند.[11]

 

توضیح سایت:

مقاله حاضر، همچنان که از خود متن پیداست، یک روز پیش از آغاز کنفرانس امنیتی مونیخ نوشته شده است. در این فاضله کنفرانس آغاز به کار کرده است و اشتولتنبرگ در اولین روز کنفرانس به مقابله با تصویری پرداخته است که ایشینگر ارائه داده است. اشتولتنبرگ اطهار داشت: "این کنفرانس یک پشت پردۀ دراماتیک دارد. اما آیا این به آن معنی است که نظم بین المللی در معرض فروپاشی است؟ پاسخ من این است: نه". دبیر کل ناتو نمی تواند اجازه دهد که قدرت این پیمان زیر سؤال برود.

 

http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/59048

[1] Der Zerfall der internationalen Ordnung im Fokus. Die 51. MSC im Lichte aktueller Krisen und Konflikte. www.securityconference.de 12.01.2015.

[2] Ingrid Müller: "Die internationale Ordnung zerfällt gerade". www.tagesspiegel.de 30.01.2015.

[3] Dmitri Trenin: Russia's Breakout From the Post-Cold War System: The Drivers of Putin's Course. carnegie.ru 22.12.2014.

[4] S. dazu Vormarsch auf Bagdad und Vom Westen befreit.

[5] Thorsten Jungholt, Sascha Lehnartz: "Die Welt ist gefährdet. Und niemand kümmert sich". www.welt.de 18.01.2015.

[6] S. dazu Europas Abstieg, Europas Abstieg (II), Das bekannte Unbekannte und Europas Abstieg (III).

[7] George Soros: The new Russia, the new Ukraine, and Europe's future. www.ecfr.eu 03.02.2015.

[8] Ingrid Müller: "Die internationale Ordnung zerfällt gerade". www.tagesspiegel.de 30.01.2015.

[9] S. dazu Auf dem Weg zu neuen Konflikten.

[10] Dmitri Trenin: Russia's Breakout From the Post-Cold War System: The Drivers of Putin's Course. carnegie.ru 22.12.2014.

[11] S. dazu Arbeitsteilige Aggression.

 

                 

یادداشت

  • استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد
    Written by
    استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد ما مصرانه از عراقی ها و نیروهای ائتلاف ( آمریکا و ناتو) می خواهیم که هرگز از مهمات فسفری در محدوده غیر نظامیان استفاده نکنند. حتی اگر غیر نظامیان در هنگام استفاده این مهمات آنجا حضور نداشته باشند
  • جناب آقای زیباکلام، کمی درباره دهه نورانی شصت، محض اطلاع
    Written by
    آقای زیبا کلام مشکل حضرت آیت الله خودداری از رنجاندن تندروها نیست. مشکل این است که ایشان خود از طراحان اصلی قتل عام تابستان 67 است. نقش او در قتل عام 67 خیلی بیشتر از کسی مثل رهبر کنونی نظام آقای خامنه ای بوده است که آن زمان در سلسله مراتب نظام خیلی بی اهمیت تر از آقای رفسنجانی بود. باز شدن پرونده ی 67 شلیک به شقیقه ی حضرت آیت الله است.
  • قمار سنگین روژآوا
    Written by
    چپ روژآوا را به عنوان پروژۀ امید بخش خاورمیانه فروخت. ابله ترین چپها آن را حتی روزنه ای برای بشریت نامیدند. اکنون این پروژه در هیأت تاکنونی خود به پایان رسیده است. ممکن است روژآوائی کماکان به حیات خود ادامه دهد. اما برای این کار اتفاقا باید حمایت کسانی را جلب کند که در صف مقابل پدرخواندۀ تاکنونی اش قرار گرفته اند. برای مهار ترکیه، باید از حمایت روسیه و ایران و سوریه برخوردار بود نه از حمایت آمریکائی که…
  •  سازمان های کارگری و دام " مشروعیت"!
    Written by
    فعالان و پیشروان کارگری می دانند که در تمام کشورها یکی از شگرد های  بورژوازی در مقابل  مبارزه کارگران برای متشکل شدن در دفاع ازمعیشت شان، به میدان آوردن سلاح "مشروعیت " است. بسته به این که پرچم "مشروعیت" درکدام طرف این سنگر بندی به اهتزاز در آمده باشد تعاریف متفاوتی بر روی آن نوشته شده است. در سمت بورژوازی "مشروعیت" از قوانین حاکمش، دادگاهش، پلیس و ارتش و پاسدارش، و سرآخر زندان و شکنجه و اعدامش، حکایت های خونبار دارد. در…
  • یادداشتی بر گزارش سیاسی کنگره بیست و یکم راه کارگر
    Written by
    گزارش روشن نمی کند که این دمکراسی لیبرالی ازکی میان تهی گشته است؟ چرا که دموکراسی لیبرالی در احکامی که محمد رضا شالگونی درست پیش از کنگره ابراز نموده بود به عنوان شرط لازم هرگونه فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم تلقی می شد. اما حالا که این دمکراسی میان تهی شده است، پس معلوم است که دیگر صحبتی هم از فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم نمی تواند در میان باشد به این دلیل که آن شرط لازم دیگر مهیا نیست.…
  • صالح مسلم و محللش
    Written by
    صالح مسلم می رفت تا حکم یک همسر سه طلاقه را برای چپ ایرانی پیدا کند. هر چه باشد و هر بلائی سر چپ ایرانی آمده باشد، تابش هر اندازه ناچیز رادیکالیسم طبقاتی دوران انقلاب 57 هنوز به اندازه ای هست که در این مملکت معین نتوان دم از سوسیالیسم زد و همزمان سینه چاک دمکراسی آمریکائی بود. در این مملکت هنوز که هنوز است دست راستی ترین مواضع را باید به نام کمونیسم و کارگر بسته بندی کرد تا…
  • نامه به یک رفیق: "جنبش لغو کار مزدی" و حمایت از جنبش سبز، یک بازبینی
    Written by
    اگر محمدرضا شالگونی امید داشت که جنبش سبز به جنبشی علیه ولایت فقیه فرا بروید؛ اگر حمید تقوایی نمی خواست با موسوی کشتی بگیرد تا شاید شرایط مناسب برای جایگزینی رهبری حزب او فراهم شود؛ و اگر امیر پیام جنبش سبز را چیزی در حد فاصل انقلاب فوریه و اکتبر در روسیه ارزیابی می کرد؛ ناصر پایدار ... جنبش سبز را جنبش کارگرانی قلمداد می کرد که هرچند هنوز گام های قطعی در جهت طرح مطالباتشان برنداشته اند،  اما در موقعیتی…
  • پایگاه نظامی آمریکا در روژآوا
     وضعیتی غیر قابل اجتناب... بنا نهادن یک "انقلاب"، یک "منطقۀ خودمختار" در چهارچوب مرزهای یک کشور به کمک قدرتهای امپریالیستی ای که با تمام قدرت نظامی شان آن را تقسیم، تکه پاره و بی ثبات می کنند، نه می تواند به رهائی مردم خودی بیانجامد و نه امکان موجودیت ملتهای دیگر را تأمین کند.

نظر خوانندگان

Guest (وحید صمدی)
سلام رفیق امین عزیز از این که به دلیل مشغله های زندگی به کامنت شما با تاخیر زیاد پاسخ می دهم عذر می ...
Guest (آهنگر)
می بینی رفیق! ذات سرمایه داری همه جای دنیا یک جور است. البته همه جا یک شکل نیست اما ماهیت همان است. ...
Guest (آهنگر)
چه تاثیر عمیق و در عین حال غم انگیزی روی من گذاشت این مقاله! چه خشم و نفرتی را در من زنده کرد و چقدر...
Guest (آهنگر)
با سلام خدمت جهانگیر در بارۀ اینکه چه ساخ مناسبی می توانم به انتقادات شما بدهم بسیار اندیشیدم. چند ب...
Guest (وحید صمدی)
سلام رفقا آهنگر و رودین عزیز از این که مقاله مورد توجه تان قرار گرفت خوشحالم و از کامنت های صمیمانه ...
Guest (بهمن شفیق)
رفیق عزیز، با تشکر و پوزش از این که خیلی دیر به کامنت شما می پردازم. آنچه شما در مورد " سرمایه ی تج...
Guest (nader)
چرا این عکس پورنوگراف را بطورکامل درصفحه اول سایت چاپ نکردید؟خجالت کشیدید هستۀ تلخ دستهایم را محکمتر...
Guest (آهنگر)
رودین جان از اینکه چنین برداشتی از کامنت من به ذهن خواننده متبادر می شود متاسفم. لیکن با کمال میل م...
Guest (رودین)
رفیق وحید عزیز؛ نوشته بسیار خوب و جسورانه ای بود. دست تان را به گرمی می فشارم. زنده باشید
Guest (رودین)
آقا یا خانم آهنگر؛ "پدیده ننگین احمدی نژاد"؟! یعنی مثلاً "پدیده ننگین خاتمی" یا "پدیده ننگین روحانی"...

مطالب پر بازدید شش ماه گذشته

JSN Glass template designed by JoomlaShine.com