Print this page

کارگران متضرر می شوند: دستمزدها در جهان دیگر افزایش نمی یابند

بنا به گزارش سایت اخبار اقتصادی آلمان DWN، دستمزدها از سال 1980 به بعد نسبت به بهره وری [کار] آهسته تر افزایش می یابند. سازمان جهانی کار به کشورهای صنعتی توصیه می کند تا انقباض دستمزدها را از طریق حداقل دستمزد جبران کنند. گزارش معتقد است که بازتوزیع ثروت از غنی به فقیر از طریق سیستم مالیاتی راه غلطی است.

 

 

 

ترجمه و تنظیم: تحریریۀ امید

 

 

 

 

در کشورهای صنعتی عدم تناسب بزرگی بین بهره وری کار و مزد واقعی وجود دارد.

Global Wage Report – International Labour Organization

 

بر اساس این گزارش که بر مبنای داده های آماری سازمان جهانی کار تنظیم شده است، کارگران در کشورهای صنعتی تاکنون از بهبود وضعیت اقتصاد جهانی بهره مند نشده اند. به هر حال دستمزدها افزایش چندانی نیافته اند.

دستمزد واقعی متوسط  در سال 2012 فقط 0.1 و در سال های گذشته 0.2 درصد افزایش یافته است. اما کارگران غنی ترین اقتصادها–مثل ایتالیا، ژاپن و انگلستان- کمتر از سال 2007 دریافت می کنند. رشد ضعیف افزایش دستمزدها در کشورهای صنعتی به وخامت وضعیت زندگی به ویژه برای کارگران فقیرتر منجر شده است.

گزارش معتقد است که به همین دلیل هم باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا کمپینی را براه انداخته بود تا حداقل دستمزد را افزایش دهد. اما پیشروی اوباما توسط جمهوری خواهان با شکست مواجه شد. در مقابل پارلمان آلمان در سال 2014 اولین حداقل دستمزد کشور را تصویب کرد. گزارش به شرایط ویژه ای که عملا حداقل دستمزد مصوب در آلمان را تنها به شاخه های معدودی محدود می کند ندارد. لازم به یادآوری است که به ویژه شاخه های صنعتی و خدماتی کاربر از قبیل کارگران پخش کننده روزنامه ها، از شمول این قانون خارج مانده اند.

گزارش میگوید که سازمان جهانی کار (ILO) بر این نظر است که انقباض دستمزدها فقط  از  سقوط اقتصادی سال 2008 -که سبب بیکاری شدید و رشد ناچیز اقتصادی شد- ناشی نمی شود. بلکه  نتیجه  فرایند طولانی افول اتحادیه های کارگری، ابتکارات تکنولوژیک و جهانی سازی عمومی است.

از دهه 80 میلادی دستمزدها آهسته تر از بهره وری افزایش می یابند. کارگران سهم کاهنده ای از رشد اقتصادی را دریافت می کنند. این روند در بسیاری از کشورها تداوم دارد. استثنائات فرانسه و بریتانیا هستند که سهم درآمد کارگری نسبتا ثابت اما رشد دستمزد همچنان کند است.

ILO به حکومت هایی که مایلند این نابرابری را برطرف کنند توصیه می کند تا حداقل دستمزد را مورد استفاده قرار دهند و مذاکرات در مورد آن را شروع کنند. ILO از این دولت ها می خواهد تا از بازتوزیع درآمد از ثروتمند به فقیر از طریق اقدامات مالیاتی اجتناب کنند. گزارش توضیح نمی دهد که چرا سازمان جهانی کار با افزایش مالیات بر ثروتمندان مخالف است. علاوه بر این مشخص نمی شود که به چه دلیل بازتوزیع درآمد از غنی به فقیر به بهبود وضعیت کارگران منجر نمی شود.

در این بین دستمزدها در کشورهای در حال توسعه افزایش یافته اند اما هنوز از پشت سرگذاشتن دستمزدها در کشورهای غنی بسیار فاصله دارند. بر اساس این گزارش متوسط دستمزد ماهیانه در کشورهای در حال توسعه حدود 1000 دلار یعنی چیزی حدود یک سوم متوسط دستمزدها در کشورهای صنعتی است. گزارش به این اشاره نمیکند که رقم 1000 دلار متوسط دستمزد کارگران در کشورهای در حال توسعه به چه طریق حساب شده است و کدام کشورها در این آمار قرار دارند. همچنین نحوۀ محاسبۀ رقم 3000 دلار متوسط دستمزدها در کشورهای صنعتی نیز نامعلوم است.

دستمزدها در آسیا، اروپای شرقی و آسیا به طور متوسط کمتر از 6 درصد افزایش یافته اند. در آفریقا و آمریکای لاتین افزایشی کمتر از یک درصد صورت گرفته است. سهم دستمزد از رشد اقتصادی در چین، مکزیک و ترکیه کاهش یافته است. اما در روسیه این سهم افزایش یافته است.

نابرابری درآمدها در سال های 2006 تا 2010  در چیزی حدود نیمی از همه کشورهای صنعتی و کشورهای در حال توسعه افزایش یافته است. در کشورهای دیگر این نابرابری یا کاهش یافته و یا ثابت مانده است. در میان تمام کشورها در برزیل و آرژانتین نابرابری دستمزدها به ویژه کاهش یافته است.

 

منبع:

http://deutsche-wirtschafts-nachrichten.de/2014/12/06/die-super-reichen-gewinnen-weltweit-steigen-die-loehne-nicht-mehr/