ویکتور شاپینوف

ترجمه: تحریریۀ امید

 

امروز تصویر رمانتیک شورشیان 1968 منبع الهام جوانان است. اعضای جوان، زیبا و سکسی رخدادهای انقلابی آن روزها به عنوان قهرمانان فیلم "رؤیا پردازان Dreamers" بناردو برتولوچی در مقابل ما هستند که در هر کلوب فیلم ترقیخواهی از جوانان به نمایش گذاشته می شود. اما آنهائی که جوانان دهۀ شصت را ستایش می کنند، آشکارا کمتر به این فکر کرده اند که شورشیان سرخ جوان سال 1968 امروز بر علیه چه کسی می جنگیدند.

در این تردیدی نیست که محرک قیام 68 جنبش جهانی ضد جنگ بود. جنگ دهشتناک ویتنام، که در آن قویترین و مدرنترین ارتش توسعه یافته در کشورهای غربی، این قدرت را در برابر پارتیزانهای دهفانی کشورهای جهان سوم به کار می گرفت، کاتالیزاتور ناآرامیهای دانشجوئی آن زمان بود.

نسل جوانتر غرب نمی توانست در مقابل تصاویر دهکدۀ به آتش کشیده شدۀ مای لای، عکسهای زنان و کودکان به قتل رسیده و مزارع سوخته شده با بمب ناپالم بی تفاوت بماند. دانشجویان فرانسه، آلمان، انگلستان و آمریکا فریاد برآوردند "نه به نام ما". در راهپیمائی های توده ای بر علیه جنگ سربازان وظیفه کارت خدمت خود را به آتش می کشیدند و افسران و سربازان بازگشته از ویتنام با اعتراض "جانبازان بر علیه جنگ Veterans Against War"  در مقابل کاخ سفید و با امتناع علنی از دریافت نشانهای جنگی بلوائی به راه انداختند.

آیا می شود که جوانان امروز آن حس همبستگی و صمیمیت آن دوران را با خود حمل نمی کنند، هنگامی که ویدئوهای نئونازیها در حال سوزاندن خانۀ اتحادیه ها در ادسا، عکسهای غیرنظامیان به قتل رسیده در ماریوپل و تصاویر دونتسک در آتش همان عکس العمل را در بسیاری از ما بر نمی انگیزند که تصاویر ویتنام در آن نسل دور دهۀ شصت بر می انگیختند؟

حقیقتا؛ سالخوردگان اغلب غر میزنند که "جوان های امروز دیگر آن جوانها نیستند"، این درست است؟

جنگ هزاران مایل آنطرف تر، در کشوری دور دست واقع نمی شود. آنهائی که کشته می شوند مثل تو هستند: اوکرائینی، روسی، ارمنی، یهودی، تاتار. شاید یکی از بستگان دور تو، دوستانت یا فقط مردمی آشنا. گرچه برای همدردی با مرگ یک انسان، لازم نیست که او را حتما شناخت.

تظاهراتهای توده ای دانشجویان بر علیه جنگ کجا هستند؟ کدام سرباز وظیفه ها دفترچۀ خدمتشان را به آتش می کشند؟ کجاست بلوکاد واحد هوائی میروگرود Mirgorodکه هواپیماها برای بمباران مناطق شهری دونتسک از آنجا بلند می شوند؟ کجاست آن انزجاری که باید نثار خلبانانی شود که مردمی را به طور اتفاقی به قتل میرسانند و برای هر پروازشان 9000 هیروینا [واحد پول اوکراین – مترجم] دریافت می کنند؟ حتی اعتراض ضد جنگ دیروز زنان وولین Volynکه راهها را بلوکه کردند و خواستار بازگشت سربازان –شوهران، برادران و فرزندانشان- شدند، فقط بعد از مرگ افراد نظامی در کمین صورت گرفت، نه به خاطر آن که بر علیه جنگ در دونباس و به قتل رساندن فرزندان و شوهران دیگران اعتراض داشتند.

کجا هستند چریکهای شهری در لویف و کی یف که مثل اولریکه ماینهوف و آندرآس بادر از فراکسیون ارتش سرخ ضربات دقیق جراحی بر پشت جبهه امپریالیسم وارد کنند؟

البته که هزار توجیه می توانید برای آن پیدا کنید که چرا مبارزه برای دونباس ضروری نیست. شما را خائن و جاسوسان خارجی خطاب خواهند کرد. اما هیأت حاکمۀ آمریکا نیز دانشجویان آمریکائی ای را محکوم می کرد که با پرچم جبهۀ آزادیبخش جنوب ویتنام راهپیمائی می کردند.

آنها به شما خواهند گفت که در میلیشیای خلق ارتدکسهای متعصبی هستند گرچه برای امروزی نشان دادن خود چچنهای "ضد اسلاو" هم در صفوف خودشان دارند. اما در میان افسران ارتش چریکی کنگو که توسط ارنستو چه گوارا تعلیم می یافتند نیز اغلب جادوگران به جمبل و جادو مشغول بودند و سربازان هم به جادو و ارواح آبا و اجدادی باور داشتند.

به شما خواهند گفت که رهبران جمهوری خلق دونتسک دیدگاههای سیاسی نادرستی را نمایندگی می کنند. اما دانشجویانی که بر علیه جنگ ویتنام اعتراض می کردند نیز، همواره و یا تماما با دیدگاههای رفیق هوشی مین موافق نبودند. در میان آنان مسیحیان مؤمن و یا لیبرالهائی از خانواده های مرفه نیز بودند. آنها حس میکردند که لازم است کاری بکنند تا کشتار متوقف شود، جنایاتی که به نام آنها واقع می شد.

بهانه های زیادی هست. یافتن این بهانه ها چندان مشکلی نیست. اما هر طور که کشور بعد از این جنگ بخواهد باشد، نسل امروز جوانان چگونه می خواهد به چشم فرزندان خود نگاه کند؟ آیا فرزندان این نسل نیز پدر و مادرهای خود را تحقیر خواهند کرد؟ همچنانکه نسلی از آلمانی ها در دهه شصت به پدران و مادران خود به دیده تحقیر نگاه می کردند که کاملا وظیفه شناسانه با جنایات نازی ها همراهی می کردند، با شور و شوق تبلیغات جنگی شان را می پذیرفتند و با لذت پا به میدان جنگ بر علیه "کله سرخهای وحشی و ناقص الخقۀ شرقی" می گذاشتند؟

آیا فکر می کنید که این کابوس وحشتناک به نام شما اتفاق نمی افتد؟

 

Victor Shapіnov

http://borotba.org/donbass_is_todays_vietnam._by_victor_shapnov.html

28.05.2014

یادداشت

  • استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد
    Written by
    استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد ما مصرانه از عراقی ها و نیروهای ائتلاف ( آمریکا و ناتو) می خواهیم که هرگز از مهمات فسفری در محدوده غیر نظامیان استفاده نکنند. حتی اگر غیر نظامیان در هنگام استفاده این مهمات آنجا حضور نداشته باشند
  • جناب آقای زیباکلام، کمی درباره دهه نورانی شصت، محض اطلاع
    Written by
    آقای زیبا کلام مشکل حضرت آیت الله خودداری از رنجاندن تندروها نیست. مشکل این است که ایشان خود از طراحان اصلی قتل عام تابستان 67 است. نقش او در قتل عام 67 خیلی بیشتر از کسی مثل رهبر کنونی نظام آقای خامنه ای بوده است که آن زمان در سلسله مراتب نظام خیلی بی اهمیت تر از آقای رفسنجانی بود. باز شدن پرونده ی 67 شلیک به شقیقه ی حضرت آیت الله است.
  • قمار سنگین روژآوا
    Written by
    چپ روژآوا را به عنوان پروژۀ امید بخش خاورمیانه فروخت. ابله ترین چپها آن را حتی روزنه ای برای بشریت نامیدند. اکنون این پروژه در هیأت تاکنونی خود به پایان رسیده است. ممکن است روژآوائی کماکان به حیات خود ادامه دهد. اما برای این کار اتفاقا باید حمایت کسانی را جلب کند که در صف مقابل پدرخواندۀ تاکنونی اش قرار گرفته اند. برای مهار ترکیه، باید از حمایت روسیه و ایران و سوریه برخوردار بود نه از حمایت آمریکائی که…
  •  سازمان های کارگری و دام " مشروعیت"!
    Written by
    فعالان و پیشروان کارگری می دانند که در تمام کشورها یکی از شگرد های  بورژوازی در مقابل  مبارزه کارگران برای متشکل شدن در دفاع ازمعیشت شان، به میدان آوردن سلاح "مشروعیت " است. بسته به این که پرچم "مشروعیت" درکدام طرف این سنگر بندی به اهتزاز در آمده باشد تعاریف متفاوتی بر روی آن نوشته شده است. در سمت بورژوازی "مشروعیت" از قوانین حاکمش، دادگاهش، پلیس و ارتش و پاسدارش، و سرآخر زندان و شکنجه و اعدامش، حکایت های خونبار دارد. در…
  • یادداشتی بر گزارش سیاسی کنگره بیست و یکم راه کارگر
    Written by
    گزارش روشن نمی کند که این دمکراسی لیبرالی ازکی میان تهی گشته است؟ چرا که دموکراسی لیبرالی در احکامی که محمد رضا شالگونی درست پیش از کنگره ابراز نموده بود به عنوان شرط لازم هرگونه فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم تلقی می شد. اما حالا که این دمکراسی میان تهی شده است، پس معلوم است که دیگر صحبتی هم از فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم نمی تواند در میان باشد به این دلیل که آن شرط لازم دیگر مهیا نیست.…
  • صالح مسلم و محللش
    Written by
    صالح مسلم می رفت تا حکم یک همسر سه طلاقه را برای چپ ایرانی پیدا کند. هر چه باشد و هر بلائی سر چپ ایرانی آمده باشد، تابش هر اندازه ناچیز رادیکالیسم طبقاتی دوران انقلاب 57 هنوز به اندازه ای هست که در این مملکت معین نتوان دم از سوسیالیسم زد و همزمان سینه چاک دمکراسی آمریکائی بود. در این مملکت هنوز که هنوز است دست راستی ترین مواضع را باید به نام کمونیسم و کارگر بسته بندی کرد تا…
  • نامه به یک رفیق: "جنبش لغو کار مزدی" و حمایت از جنبش سبز، یک بازبینی
    Written by
    اگر محمدرضا شالگونی امید داشت که جنبش سبز به جنبشی علیه ولایت فقیه فرا بروید؛ اگر حمید تقوایی نمی خواست با موسوی کشتی بگیرد تا شاید شرایط مناسب برای جایگزینی رهبری حزب او فراهم شود؛ و اگر امیر پیام جنبش سبز را چیزی در حد فاصل انقلاب فوریه و اکتبر در روسیه ارزیابی می کرد؛ ناصر پایدار ... جنبش سبز را جنبش کارگرانی قلمداد می کرد که هرچند هنوز گام های قطعی در جهت طرح مطالباتشان برنداشته اند،  اما در موقعیتی…
  • پایگاه نظامی آمریکا در روژآوا
     وضعیتی غیر قابل اجتناب... بنا نهادن یک "انقلاب"، یک "منطقۀ خودمختار" در چهارچوب مرزهای یک کشور به کمک قدرتهای امپریالیستی ای که با تمام قدرت نظامی شان آن را تقسیم، تکه پاره و بی ثبات می کنند، نه می تواند به رهائی مردم خودی بیانجامد و نه امکان موجودیت ملتهای دیگر را تأمین کند.

نظر خوانندگان

Guest (وحید صمدی)
سلام رفیق امین عزیز از این که به دلیل مشغله های زندگی به کامنت شما با تاخیر زیاد پاسخ می دهم عذر می ...
Guest (آهنگر)
می بینی رفیق! ذات سرمایه داری همه جای دنیا یک جور است. البته همه جا یک شکل نیست اما ماهیت همان است. ...
Guest (آهنگر)
چه تاثیر عمیق و در عین حال غم انگیزی روی من گذاشت این مقاله! چه خشم و نفرتی را در من زنده کرد و چقدر...
Guest (آهنگر)
با سلام خدمت جهانگیر در بارۀ اینکه چه ساخ مناسبی می توانم به انتقادات شما بدهم بسیار اندیشیدم. چند ب...
Guest (وحید صمدی)
سلام رفقا آهنگر و رودین عزیز از این که مقاله مورد توجه تان قرار گرفت خوشحالم و از کامنت های صمیمانه ...
Guest (بهمن شفیق)
رفیق عزیز، با تشکر و پوزش از این که خیلی دیر به کامنت شما می پردازم. آنچه شما در مورد " سرمایه ی تج...
Guest (nader)
چرا این عکس پورنوگراف را بطورکامل درصفحه اول سایت چاپ نکردید؟خجالت کشیدید هستۀ تلخ دستهایم را محکمتر...
Guest (آهنگر)
رودین جان از اینکه چنین برداشتی از کامنت من به ذهن خواننده متبادر می شود متاسفم. لیکن با کمال میل م...
Guest (رودین)
رفیق وحید عزیز؛ نوشته بسیار خوب و جسورانه ای بود. دست تان را به گرمی می فشارم. زنده باشید
Guest (رودین)
آقا یا خانم آهنگر؛ "پدیده ننگین احمدی نژاد"؟! یعنی مثلاً "پدیده ننگین خاتمی" یا "پدیده ننگین روحانی"...

مطالب پر بازدید شش ماه گذشته

JSN Glass template designed by JoomlaShine.com