اطلاعیه: آغاز کار سایت تدارک

سایت "تدارک" آغاز به کار کرد. "تدارک" به عنوان ارگان "تدارک کمونیستی- جنبش برای سازمانیابی پرولتاریا" از این پس وظیفه ای را بر عهده خواهد گرفت که تاکنون بر عهدۀ سایت امید بود.

ایدۀ ایجاد سایتی تازه برای تدارک کمونیستی در کنفرانس مؤسس آن در سال 2014 نیز مطرح بود. کنفرانس مؤسس تأکید بر تداوم کار سایت امید و تبدیل آن به ارگان تدارک کمونیستی" را لازم دانست. این وضعیت به ویژه پس از خروج بخشی از شرکت کنندگان در کنفرانس مؤسس از "تدارک کمونیستی" عملا موضوعیت خویش را از دست داده بود. تلقی "تدارک کمونیستی" به عنوان تشکلی در امتداد جمع معروف به جمع امید اکنون دیگر تلقی کاملا نادرستی بود و ضرورت جایگزینی سایت و پشت سر گذاشتن آن آرایش به سرعت خود را طرح نمود. مشکلات تکنیکی – از جمله حملات مداوم و بی وقفه هکری به سایتهای جنبش کارگری و امید – در کنار مصافهای سیاسی و نظری و لزوم اختصاص حداکثر نیرو به این مصافها مانع از تحقق عملی این ایده گردید.

با گام برداشتن در جهت برگزاری کنفرانس اول و روشن شدن هر چه بیشتر جهتگیریهای پایه ای در سطح راهکارهای سیاسی مشخص، انجام آن تغییر دیگر گریز ناپذیر بود. "امید" دیگر نمی توانست ارگان تشکلی باشد که آغاز آن البته با جمع امید بود اما اکنون جمعی است کاملا متفاوت: چه از نظر ترکیب و چه از نظر موقعیت سیاسی و جایگاه ایدئولوژیک. از میان ترکیب اولیه تشکیل دهندگان جمع امید تنها یک نفر در آرایش امروز تدارک کمونیستی باقی مانده است و از نظر سیاسی و ایدئولوژیک نیز "تدارک کمونیستی" اکنون به شفافیتی در پهنه سیاست کمونیستی دست یافته است که امر مرکزی تمایز آن با چپ و انواع سوسیالیسم معاصر را هر چه بیشتر نمایان می سازد.

از همان آغاز فعالیت جمع امید و حتی پیش از آن، مسألۀ گرهی تشکیل دهندگان جمع امید و خط سرخی که امتداد آن را از "بیانیه ای در تبیین سوسیالیسم معاصر" تا "بیانیه کمونیسم معاصر" و سپس اسناد کنونی تدارک کمونیستی می توان یافت، پافشاری بر ضرورت بازسازی کمونیسم به عنوان جنبشی در درون طبقۀ کارگر و تأکید بر نقش مرکزی تحزب کمونیستی به عنوان قلب آرایش مبارزاتی پرولتاریا بود. تأکید بر این دو مؤلفۀ همزمان و قربانی نکردن یکی برای دیگری، مهم ترین شاخص ممیزی به شمار می رفت که در تمام این سالها جمع ما را مشخص میکرد.

با این حال جمع امید نیز مثل هر جمعیت و سازمان دیگری مهر زمانه خویش را با خود حمل می کرد. جمع امید به عنوان یک جمع هیچگاه نتوانست در تحقق اهداف خویش از قالبی انتزاعی فراتر رود و در سطح سیاست عملی تمایزی پایه ای را متبلور کند. به ویژه هر تلاش برای فراتر رفتن از تأکید انتزاعی بر تحزب کمونیستی و دادن شکل معین عملی به آن در چنبرۀ تناقضات جمعی اسیر می گردید که ریشه در چپی داشت که خود منتقد آن به شمار می آمد اما عملا توان گسست از آن را نداشت. هر چه تشدید تضادهای جهان معاصر و روندهای تیرۀ تحولات ضرورت گام برداشتن در جهت تحزب کمونیستی بر مبانی متفاوت کمونیسم طبقاتی کارگران را با قدرت تمام به میان می کشید، به همان میزان از شمار ناچیز تشکیل دهندگان جمع امید نیز کاسته می شد. در مقابل، در همین مسیر چشم اندازهائی تازه نیز پدیدار می گردید که نشان می داد نیروی انجام چنین تحولی نه فقط در جمع امید، بلکه در خارج آن نیز به خوبی یافت می شود. به همان اندازه که ضرورتهای مبارزه طبقاتی همگرائی های درون جمع امید را به واگرائی تبدیل می نمود، به همان اندازه نیز نخست با همگرائی روزافزون سایت جنبش کارگری و سایت امید و سپس با حضور رفقای دیگری که در آغاز کار جمع امید حضور نداشتند، جمع امید از چهره ای متمایز برخوردار می گردید. چهره ای که پس از تشکیل "تدارک کمونیستی" اکنون به اندازه ای متمایز شده بود که آخرین بقایای جمع امید را نیز به خروج از تدارک واداشت.

دوران سپری شده از زمان تشکیل جمع امید تا برگزاری کنفرانس اول تدارک کمونیستی، دوران گذار از نقد نظری چپ به نقد عملی آن، دوران پشت سر گذاشتن آوار فروپاشی دیوار برلین، دوران غلبه بر انحلال طلبی و محفلیسم و آراستن کمونیسم طبقاتی با سندیکالیسم و مدرنیسم و فلسفه بافی پوچ بود. جمع امید به عنوان یک جمع کوچک در عین حال تمام تناقضات چپ معاصر را نیز در درون خود باز می تابید و فرجام آن را نیز همین تناقضات رقم زد.

با تشکیل تدارک کمونیستی، این اکنون گام برداشتن به سوی آینده بود که راهنمای عمل قرار می گرفت و نه حفظ وضع موجود با تکیه بر افتخارات راستین و دروغین گذشته که در تمام سالهای جمع امید سایه های سنگین خویش را در اشکال مختلف بر آن افکنده بود. سایت امید محصول و آئینه آن دوران بود و نمی توانست به عنوان نمائی از کمونیسم با نشاط معاصری جلوه گر شود که رو به آینده فریاد می زند: گل همینجاست، همینجا برقص.

آغاز کار سایت تدارک نیز قطعا با مشکلات تازه ای همراه خواهد بود. تصور میکنیم هکرها کماکان ما را همراهی خواهند کرد (آنان اکنون در شمار وفادارترین کاربران سایتهای ما قرار گرفته اند). کار طراحی و قالب بندی سایت نیز تنها به مرور می تواند به نتیجۀ مطلوب خویش برسد. همینجا البته از همه رفقایی که امکان و توانایی یاری رساندن به ما در زمینه تهیه لوگو و طراحی سایت را دارند، در خواست می کنیم یاری خود را از ما دریغ ندارند. علاوه بر اینها کار انتقال بخشی از ادبیات سایت امید که در تعیین هویت امروزی تدارک کمونیستی نقش ایفا کرده اند، زمانی نه چندان کوتاه را به خود اختصاص خواهد داد. همۀ اینها به معنی بی نظمی ها و اخلالهائی در کار سایت خواهند بود. جز تفاهم نمی توانیم انتظار دیگری از کاربران سایت داشته باشیم. انتظار بیش از آن را مدتهاست کنار گذاشته ایم. مدتهاست که به این خو کرده ایم که بسیاری – و حقیقتا بسیاری – از رفقای "کمونیست" تنها مصرف کنندگان ادبیات کمونیستی اند و به تولید و بازتولید و اشاعه و تقویت آن کاری ندارند.

سایت امید به عنوان آرشیو بخشی از جنبش چپ و کمونیستی در ایران کماکان پابرجا خواهد ماند. تلاش خواهیم کرد که سایت جنبش کارگری را که پس از هک کاملا از کار افتاده است، بازسازی کنیم. تلاش میکنیم اما قول نمی دهیم. شاید فرصت این کار به دست ندهد.

سایت تدارک را بخوانید و به رفقای خود معرفی کنید. مباحث تدارک کمونیستی را با رفقای کارگر خود در میان بگذارید. برای "تدارک" مطلب، گزارش و نقد هایتان را بفرستید. "تدارک" را تقویت کنید. این تنها صدائی نیست که در حوزۀ فارسی زبان از کمونیسم طبقاتی کارگران سخن می گوید، اما تنها جریانی است که سخن گفتن از کمونیسم طبقاتی کارگران را به دکوراسیون تزئینی در کنار لق لقه های سانتی مانتال خرده بورژوای خودشیفته بدل نکرده است؛ تنها جریانی است که تحزب کمونیستی را جدی تر و نقش آن بر سرنوشت طبقۀ کارگر و جهان امروز را تعیین کننده تر از آن می داند که بخواهد یا با آن لفاظی کند و یا به عشق ورزی افلاطونی بپردازد. به تدارک کمونیستی یاری برسانید.

http://tadarok.org

تدارک کمونیستی – جنبش برای سازمانیابی حزب پرولتاریا

3 دی 1395

23 دسامبر 2016

 

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

یادداشت

  • استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد
    Written by
    استفاده از بمبهای فسفری در مواقع استثنایی اشکال ندارد ما مصرانه از عراقی ها و نیروهای ائتلاف ( آمریکا و ناتو) می خواهیم که هرگز از مهمات فسفری در محدوده غیر نظامیان استفاده نکنند. حتی اگر غیر نظامیان در هنگام استفاده این مهمات آنجا حضور نداشته باشند
  • جناب آقای زیباکلام، کمی درباره دهه نورانی شصت، محض اطلاع
    Written by
    آقای زیبا کلام مشکل حضرت آیت الله خودداری از رنجاندن تندروها نیست. مشکل این است که ایشان خود از طراحان اصلی قتل عام تابستان 67 است. نقش او در قتل عام 67 خیلی بیشتر از کسی مثل رهبر کنونی نظام آقای خامنه ای بوده است که آن زمان در سلسله مراتب نظام خیلی بی اهمیت تر از آقای رفسنجانی بود. باز شدن پرونده ی 67 شلیک به شقیقه ی حضرت آیت الله است.
  • قمار سنگین روژآوا
    Written by
    چپ روژآوا را به عنوان پروژۀ امید بخش خاورمیانه فروخت. ابله ترین چپها آن را حتی روزنه ای برای بشریت نامیدند. اکنون این پروژه در هیأت تاکنونی خود به پایان رسیده است. ممکن است روژآوائی کماکان به حیات خود ادامه دهد. اما برای این کار اتفاقا باید حمایت کسانی را جلب کند که در صف مقابل پدرخواندۀ تاکنونی اش قرار گرفته اند. برای مهار ترکیه، باید از حمایت روسیه و ایران و سوریه برخوردار بود نه از حمایت آمریکائی که…
  •  سازمان های کارگری و دام " مشروعیت"!
    Written by
    فعالان و پیشروان کارگری می دانند که در تمام کشورها یکی از شگرد های  بورژوازی در مقابل  مبارزه کارگران برای متشکل شدن در دفاع ازمعیشت شان، به میدان آوردن سلاح "مشروعیت " است. بسته به این که پرچم "مشروعیت" درکدام طرف این سنگر بندی به اهتزاز در آمده باشد تعاریف متفاوتی بر روی آن نوشته شده است. در سمت بورژوازی "مشروعیت" از قوانین حاکمش، دادگاهش، پلیس و ارتش و پاسدارش، و سرآخر زندان و شکنجه و اعدامش، حکایت های خونبار دارد. در…
  • یادداشتی بر گزارش سیاسی کنگره بیست و یکم راه کارگر
    Written by
    گزارش روشن نمی کند که این دمکراسی لیبرالی ازکی میان تهی گشته است؟ چرا که دموکراسی لیبرالی در احکامی که محمد رضا شالگونی درست پیش از کنگره ابراز نموده بود به عنوان شرط لازم هرگونه فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم تلقی می شد. اما حالا که این دمکراسی میان تهی شده است، پس معلوم است که دیگر صحبتی هم از فراتر رفتن به سوی سوسیالیسم نمی تواند در میان باشد به این دلیل که آن شرط لازم دیگر مهیا نیست.…
  • صالح مسلم و محللش
    Written by
    صالح مسلم می رفت تا حکم یک همسر سه طلاقه را برای چپ ایرانی پیدا کند. هر چه باشد و هر بلائی سر چپ ایرانی آمده باشد، تابش هر اندازه ناچیز رادیکالیسم طبقاتی دوران انقلاب 57 هنوز به اندازه ای هست که در این مملکت معین نتوان دم از سوسیالیسم زد و همزمان سینه چاک دمکراسی آمریکائی بود. در این مملکت هنوز که هنوز است دست راستی ترین مواضع را باید به نام کمونیسم و کارگر بسته بندی کرد تا…
  • نامه به یک رفیق: "جنبش لغو کار مزدی" و حمایت از جنبش سبز، یک بازبینی
    Written by
    اگر محمدرضا شالگونی امید داشت که جنبش سبز به جنبشی علیه ولایت فقیه فرا بروید؛ اگر حمید تقوایی نمی خواست با موسوی کشتی بگیرد تا شاید شرایط مناسب برای جایگزینی رهبری حزب او فراهم شود؛ و اگر امیر پیام جنبش سبز را چیزی در حد فاصل انقلاب فوریه و اکتبر در روسیه ارزیابی می کرد؛ ناصر پایدار ... جنبش سبز را جنبش کارگرانی قلمداد می کرد که هرچند هنوز گام های قطعی در جهت طرح مطالباتشان برنداشته اند،  اما در موقعیتی…
  • پایگاه نظامی آمریکا در روژآوا
     وضعیتی غیر قابل اجتناب... بنا نهادن یک "انقلاب"، یک "منطقۀ خودمختار" در چهارچوب مرزهای یک کشور به کمک قدرتهای امپریالیستی ای که با تمام قدرت نظامی شان آن را تقسیم، تکه پاره و بی ثبات می کنند، نه می تواند به رهائی مردم خودی بیانجامد و نه امکان موجودیت ملتهای دیگر را تأمین کند.

مطالب پر بازدید شش ماه گذشته

JSN Glass template designed by JoomlaShine.com